De laatste loodjes

Nog enkele weken en de grote vakantie begint. Het werd tijd, want we zijn er allemaal aan toe. Leerlingen en docenten, iedereen kijkt  uit naar het eind van het schooljaar. 
Sommigen zien we na de vakantie weer terug. En van anderen nemen we helaas afscheid. Zo gaat dat. Maar na de vakantie zien we gelukkig weer nieuwe gezichten. En begint alles weer van voor af aan.  Nooit op dezelfde manier. Elk schooljaar is anders.

Bijna twintig jaar geef ik nu les aan de opleiding tot Juridisch Medewerker. En geloof het of niet, dat doe ik nog steeds met veel enthousiasme. Een enthousiasme dat ik ook bij mijn collega’s zie.
En daar zijn veel redenen voor. Niet in de laatste plaats omdat wij het geluk hebben om van dichtbij mee te maken hoeveel van de leerlingen zich in slechts drie jaar ontwikkelen tot jonge volwassenen, die stevig in hun schoenen staan.  Want dat is wel nodig als je dienstverlener worden wil.

Je voert immers regels en wetten uit. Als een klant dan te horen krijgt dat hij ergens geen recht op heeft, omdat dit zo in de wet staat, kan hij wel eens vervelend reageren. En daar moet je mee om kunnen gaan. Gelukkig zie je ook vaak blije gezichten van tevreden mensen, die vinden dat ze door jou goed zijn geholpen. En het is mooi dat jij dan een beetje kunt delen in hun geluk.

Zelf kom ik uit de praktijk van de dienstverlening en weet wat het is om dienstverlener te zijn. Zo moet je het leuk vinden om met mensen te werken, administratief vaardig zijn en van afwisseling houden. Verder moet je initiatief kunnen tonen en verantwoordelijkheid durven nemen voor wat je zegt en wat je doet. Een dienstverlener die opgeleid is tot Juridisch Medewerker staat altijd midden in de samenleving. Al die veranderingen in de samenleving vind je terug in je werk. Dat maakt het werken als dienstverlener zo afwisselend en spannend.

Maar eerlijk is eerlijk, niet iedereen is voor het werk van Juridisch Medewerker geschikt. En anderen zijn er wel geschikt voor, maar lukt niet om de opleiding om de een of andere reden succesvol af te ronden. En dat vind ik altijd heel erg jammer. Onlangs maakte ik het mee dat zo’n leerling voortijdig afscheid nam van haar klasgenootjes en van mij. Ze zou het helaas bij ons niet redden, maar omdat ze al ouder was dan 21 ging ze proberen om toegelaten te worden tot het HBO. Ze bedankte iedereen voor de leuke tijd die ze had gehad en gaf ze allemaal een knuffel. Gelukkig sloeg ze mij niet over. En geheel onverwachts moest ik wel een traantje wegpinken van ontroering.

Maar waarom zou je Juridisch Medewerker willen worden? Vaak zeggen nieuwe leerlingen dat zij de opleiding willen volgen omdat zij later advocaat willen worden. Geen geringe ambitie. In al die jaren heb ik helaas nog nooit gehoord dat een van hen daadwerkelijk advocaat geworden is, al weet ik wel van enkelen dat zij na een lange weg de universiteit hebben afgerond. Ja, motivatie is alles en ik weet dat veel leerlingen meer kunnen dan ze soms op school laten zien. Dat komt later wel, denk ik dan. Alles op zijn tijd.

Je, het eind van het schooljaar is in zicht. Tijd voor de laatste loodjes.  Vandaag werd me gevraagd hoe ik het zou vinden om volgend jaar weer coach te zijn van een nieuwe groep eerste jaars. “Leuk, natuurlijk”, zei ik tegen mijn teamleider. En eerlijk gezegd denk ik dat hij niets anders van mij had verwacht.

John van Geenen
Docent Juridisch medewerker