Door de ogen van een docent (opleiding Juridisch medewerker)

Een nieuwe lichting studenten is dit jaar begonnen aan de opleiding Juridische medewerker bij Zadkine. De aanmelding van nieuwe leerlingen bleek onverwacht zo groot te zijn.  Zodat we dit jaar met vijf klassen zijn gestart. Fijn om te zien dat er zoveel belangstelling is voor de opleiding Juridisch medewerker. Onze samenleving heeft deze studenten straks hard nodig!

Hoe begint nu zo’n nieuw schooljaar?
Zoals altijd zitten de meeste leerlingen de eerste dagen wat stilletjes voor zich uit te staren in de klas. Zo’n nieuwe omgeving met allemaal onbekenden om je heen roept enerzijds heel veel nieuwsgierigheid op, maar is ook wat intimiderend. Hier past het best een afwachtende houding bij. Je nek uitsteken kan later altijd nog.
Als oudgediende weet ik dat ik dan maar beter volop kon genieten van de rust in de klas. Dit komt nooit meer terug. Want zodra men zich wat meer op zijn gemak voelt gaat men op zoek naar zijn of haar positie in de klas. De pikorde moet immers eerst worden vastgesteld.
Na enige tijd wordt duidelijk wie er de ‘leiders’ en wie er ‘de volgelingen’ zijn . En wie de ‘kletskousen’ en de ‘stillen’. Met wie het prettig is om samen te werken en met wie niet.
De les volgen is belangrijk, maar minstens zo belangrijk is het om goede en duidelijke relaties met elkaar op te bouwen.
 
Deze groepsdynamische processen zijn meestal erg luidruchtig en beperken zich niet tot de kantine of tot buiten school.  Ze spelen zich vooral af in de klas. Het zijn leuke, maar uiterst vermoeiende processen voor zowel de docenten als de leerlingen.
Daar komt bij dat er op de lokatie Marten Meesweg weinig ruimte is en dat maakt het maken van sluitende roosters een hele opgave. Met als gevolg dat bijna iedereen erg lange dagen moet maken. Een werkdag op school van half negen tot half zes is in ieder geval geen uitzondering meer. Aan het eind van zo’n lange dag is iedereen afgeknoedeld. Gewoon bekaf. Als docent, maar ook als leerling ben je dan al snel vergeten dat je net zeven weken vakantie hebt gehad. Niet zo vreemd dat het verlangen naar al weer een vakantie zich nu al bij sommigen voorzichtig begint op te dringen.

Waar zou je als leerling nu de voorkeur geven als je begint met een nieuwe opleiding? Gelijk de boeken er bij en werken aan je theoretische kennis? Of kan het ook anders? Als het kon zou ik de eerste twee weken helemaal geen lessen geven, maar deze besteden aan het leren kennen van elkaar. Ik denk dat dit voor iedereen een prettige overgang is naar het moment dat de nadruk meer komt te liggen op het verwerven van theoretische kennis. Twee weken waar vooral aandacht wordt besteed aan het leren omgaan met elkaar, het leren samenwerken en hanteren van conflicten. Het opbouwen van vertrouwen en een gevoel van veiligheid. Het leren geven van feedback en klaar staan voor elkaar. Zorgen dat iedereen het gevoel heeft er bij te horen.  Sinds kort heeft men het over de participatiemaatschappij. Als van onze toekomstige generatie werknemers verwacht wordt dat zij meer oog krijgen voor elkaar dan zal dat hoge eisen stellen aan hun sociale vaardigheden. Je met je smartphone terugtrekken in een virtuele werkelijkheid moet dan een bewuste keuze zijn en niet een vlucht uit de realiteit van alledag.
Helaas zie ik het nog niet zo snel gebeuren.  De pikorde wordt gewoon vastgesteld tijdens de lessen. En de onrust nemen we gewoon voor lief. Het wordt vanzelf wel weer vakantie.

John van Geenen, docent JM